Ve·lo·so·fie (de; v; meervoud: velosofieën)

1. Samentrekking van velo (België: fiets) en filosofie (de wetenschap der begrippen)
2. De kunst van het fietsend reflecteren over het (dagelijkse) leven en de grote en kleine vragen ervan.
3. Evenwicht brengen in of op elkaar afstemmen van denken en bewegen (i.c. fietsen).

Ve·lo·soof (de; m/v/x; meervoud: velosofen)

1. Gelinkt aan het Griekse ‘βελόσοφος’ – wijze man op de fiets.
2. Hij die al fietsend reflecteert over het (dagelijkse) leven.

Tijdens de vorige deelname heb ik nieuwe omgevingen ontdekt en nieuwe mensen leren kennen met elk hun eigen verhaal, soms heftig, maar altijd inspirerend. Velosoof.be leek daarom wel passend. Het is misschien niet de meest originele naam, maar er wel boenk erop.

Of om het met een citaat van  Bertrand Russel te stellen: “Fietsen brengt ons dichter bij de wereld om ons heen.”
Toegegeven, misschien is het niet van Russel, maar het is er alleszins ook boenk op.